Κατά τη γνώμη του Κωνσταντίνου Τριτάκη που την εκφράζει στο βιβλίο του "Το χωριό μου η Στροντζά", εδώ δημιουργήθηκε η στρούγκα (προσωρινός καταυλισμός ανθρώπων και ζώων) από τους εργάτες που κατασκεύασαν το έργο ύδρευσης της πόλης του Γυθείου.
Με τη πάροδο των χρόνων παραφράστηκε σε Στρουτζιές και Στροντζά.
Την δεκαετία του 1920, έγινε Πανελλαδικά αλλαγή τοπωνυμιών στα χωριά που είχαν Τούρκικα ή Σλαβικά ονόματα και ζητήθηκε από την κοινότητα Στροντζάς να γνωμοδοτήσει για τη νέα της ονομασία.
Το Πάσχα του 1925 ή 1926 οι κάτοικοι είχαν κάτσει στην κουφάλα (η σημερινή η πλατεία του χωριού) και συζητούσαν για να αποφασίσουν το νέο όνομα του χωριού.
Εκεί στη κουβέντα έκανε την εμφάνιση του ο φοιτητής της ιατρικής Π. Τριτάκης και σαν σπουδαγμένος που ήταν, τον ρώτησαν για την γνώμη του. Αυτός, βλέποντάς τους όλους να κάθονται στον ήλιο και ο ήλιος να λούζει όλο το χωριό, τους αποκρίθηκε: Ηλιόλουστο ή Προσήλιο.
Έτσι λοιπόν οι άρχοντες του χωριού αποφάσισαν Προσήλιο, όνομα και πράγμα.
Παρόλα αυτά ύστερα από σχεδόν 90 χρόνια η ονομασία Στροντζά πεισματικά επιβιώνει σε βάρος του Προσηλίου όχι μόνο στον προφορικό αλλά πολλές φορές και στον γραπτό λόγο.